زن کشی در آستانه روز
جهانی زن
هشتم
مارس روز جهانی زن است و دولت ایران با ابلاغ حکم
اعدام به سه زن بی پناه به استقبال این روز میرود و به
همه زنان ایران و به فعالین حقوق زنان دهن کجی میکند
یکی از این زنان سه فرزند دارد و شوهر ش به گفته او
خودکشی کرده و هیچ اثری از ضرب و جرح بر بدن او پیدا
نشده اما به دلیل اصرار خانواده مقتول خواهد مرد و سه
فرزندش در بهزیستی بزرگ خواهند شد. بی پدر و بی مادر....
میان شعله بسوزان هرآنچه نام ،
حجاب است
روز
جهانی زن برزنان قهرمان ایران زمین مبارک باد
عکس
ما فرزندان "کورش" هستیم، پیام
آور حقوق بشر: مراسم سال گذشته " روز زن " در ایران
عکسی
از یک زن ایرانی که پلاکاردی با این مضمون در دست
دارد.(در صورت فیلتر بودن لینک جایگزین در بخش نظرات
است)
نگاهی به نمادهای جنبش زنان
فرانسه
سولیتود
Solitude
، از مادری سیاه پوست در حوالی
1772
در جزیره گوآدولوپ، از مستعمرات فرانسه در دریای آنتیل
بدنیا آمد. مادر او را در دهکده کاربه دو کاپستر
دستگیر و به بردگی می گیرند. در راه به او تجاوز می
کنند و به این دلیل سولیتود دورگه است. در سال
1794
برده داری منسوخ شد. اما، ناپلئون بناپارت در سال
1802،
دوباره آن را برقرار کرد. وی سربازانش را برای سرکوب
بردگان آزاد شده گوآدولوپ فرستاد. سولیتود به خاطر
دورگه بودن، برده به حساب می آمد. اوبه مبارزان پیوست
و تا آخرین نفس، اسلحه در دست جنگید. او که حامله بود،
سخت زخمی و دستگیر شد. فردای روز زایمان، این زن آزاده
را به دار آویختند
تصویر
بهاری از زن ایرونی ! بمناسبت هشتم مارس روز جهانی زن
"زن بودن سخت است" برای هشتم
مارس
"زن بودن
سخت است" (آنهایی که میدانند٬ برای آنهایی که نمیدانند
تعریف کنند!)
گراميداشت روز زن در جهان، سکوت
در ايران
راديو
فردا مراسم روز جهانی زن، در هشتم مارس، در بسياری از
کشورهای جهان در حالی برگزار می شود، که دولت ايران
چنين روزی را به رسميت نمی شناسد و مراسم فقط در حوزه
خصوصی برگزار می شود. به گزارش خبرگزاری فرانسه، زنان
افغان روز شنبه، در دانشگاه آمريکايی کابل، پايتخت
افغانستان، و در استان پنجشير در شمال پايتخت، مراسمی
را برگزار کرده اند. فعالان حقوق زنان افغان می گويند:
«برگزاری چنين مراسمی در افغانستان معنی و مفهوم خاصی
برای ما دارد چرا که در زمان حکومت طالبان زنان و
دختران از کار کردن و تحصيل محروم بودند.» بخشی از
فعالان حقوق زنان ژاپن نيز در گردهم آيی ديگری در
هوکايدو، درباره تبعيض حقوقی کارگران و کارمندان نيمه
وقت چه مرد و چه زن سخن گفتند و به شدت از اين موضوع
انتقاد کردند. در کره شمالی، دولت اين کشور ضمن جشن
گرفتن هشتم مارس، از زنان اين کشور خواست از الگوها و
مد غربی پيروی نکنند و خود مدلی برای ديگران باشند.
تصویر
عاشقانۀ تلخ برای خلوت بی مونس زن شرقی
دلضربه های نسل ما را بغضی فروخورده به یغما برد که
وارث باتوم و شلاق و زندان است. ( تصویر زیبایی که
نماد زخم خوردگی زنان از مذاهب الهی است.)
به بهانه 8 مارس روز جهاني زن ،
روز فرياد براي برابري
زنان
ايراني از پشت خنجر خورده اند يکي از مشروطيت و يکي از
57 و تمام تلاش آنها براي رسيدن به حقوقِ حقهِ بيشتر
ناکام ماند و حقوق اوليه خودشان را نيز از دست دادند
زنان همپاي مردان براي مشروطيت جنگيدند و حقوق خود را
نیز طلب میکردند روزنامه هاي مشروطه خواه قبل از صدور
فرمان مشروطيت از حقوق زنان دفاع ميکردند. زنان بي
حجاب تظاهرات ضد حجاب برگزار ميکردند(قابل توجه
مخالفان کشف حجاب رضاشاه) واژه زن معنی یافته بود و
قدرتها ، مردم و روزنامه ها با این عنصر ناشناخته
بیشتر آشنا شدند و گویا احساس ترس هم میکردند ولي با
صدور فرمان مشروطيت و در پی آن نفوذ عناصر ارتجاعی و
دیندار ،زنان علارقم میل باطنی روشنفکران مشروطه خواه
تحقیر شدند و هیچ حرفی از اقدامات آنها برای به ثمر
نشاندن مشروطیت زده نشد روزنامه ها دیگر خبری از حقوق
زنان ایرانی و غربی چاپ نمیکردند گویا دوره جدیدی شروع
شده بود زنان بعد از تجربه تلخ مشروطه فهمیدند که دولت
و قدرت کمکی به آنها نمیکند و باید خودشان برای خودشان
کاری کنند در نظام شاهنشاهي پهلوي زياد به 8 مارس بر
نمي خوريم رضا شاه با کشف حجاب ، آزادی های اجتمایی و
ایجاد زمینه های تحصیل و آموزش بیشتر زنان آنها را از
پستوی خانه بیرون کشید و به زن و مرد ایرانی هویت
بخشید محمد رضا شاه هم در سال 1342 در زمان انقلاب
سپيد شاه و ملت حق راي به زنان داد درست زمانی که زنان
اروپایی برای حق رای می جنگیدن...
هشت مارس ما و هشت مارس آنها
روز
جهاني زن بر ما هم مبارك است؟؟ وقايع يك سال گذشته با
تمام جزئيات در ذهنم زنده شدند. ياد هشت مارس سال
گذشته افتادم و خشونتي كه در خيابان با زنان ايراني شد
تنها به دليل حضور در مقابل مجلس براي اين كه صداي
برابري خواهي خود را به گوش نمايندگان مجلس نشين منتخب
كه دست كم نيمي از آراي خود را مديون زنان هستند در
نهاد قانونگذاري برسانند و در مقابل با ضرب و شتم
نيروي ضد شورش با دست و پاي آش و لاش بازگشتند. به ياد
دوستانم افتادم كه به دليل ساده جمع آوري امضا بازداشت
شدند. به ياد برگه هاي احضاريه گوشه تاقچه بسياري از
فعالين و اعضاي كمپين. به ياد اهداي جايزه ي اولاف
پالمه به پروين اردلان افتادم و شبي كه ممنوع الخروج
شد تا فرصتي براي دريافت جايزه ي خود نيابد و باز هم
به ياد دروغ پراكني ها و تهمت هاي واهي و غير اخلاقي
كه رسانه هاي معلوم الحال در آستانه همين روز به او
زدند . تمام صحنه هاي اين برخوردها از جلوي چشمم رژه
رفتند تا يك سال گذشته در ذهنم به عنوان تلخ ترين سال
براي زنان ايراني برابري خواه ثبت شود..
امروز هشت مارس من نیست
در
هشت مارس، چیزی به اسم دولت با ابزاری به اسم پلیس با
دروغی به اسم امنیت، خفقان نمی آفریند. آن روز هیچ کس
سر چهارراه به مردم به خاطر آنچه به زور پوشیده اند
توهین نمی کند. در هشت مارس من آدم ها شاد هستند و
نیازی به پوسترهای «تهران: شهر اخلاق» نداریم. در هشت
مارس من آدم ها با هم خواهند رقصید، خواهند خواند و
انسان بر خلاف تبلیغات دولت، انسان خواهد بود. هشت
مارس من شاید سال های سال نیاید. من منتظر دیدن هشت
مارسم نیستم چون نیازی به دیدنش ندارم. هشت مارس من در
فکرم است و زیباترین لحظه زندگی ام وقتی است که می
بینم یک نفر دیگر هم در هر گوشه ای از دنیا، همین فکر
را دارد.